April 1, 2005
Para sayo DAD.
Dad,
Ambilis ng panahon, akalain mo, dalawang taon na tayo? Inakala mo ba nung una na ako yung babaeng magiging girlfriend mo at mamahalin ng lubos? Ako sa totoo lang hindi. Hindi ko akalaing ikaw na pala yon. Hindi ko alam na ang unang kong partner sa ballet eh magiging partner ko sa buhay panghabangbuhay.
Salamat. Salamat sa lahat. Salamat sa pag-alis ng katarayan ko, salamat at tinuruan mo akong maging simpleng babae lang. Pinakita mong wala akong kailangang gawin at hindi ko kailangang magpanggap para mahalin mo ko. At naramdaman ko, na may pera man tayo o wala, masaya parin tayo sa piling ng isa't isa. Yun lang, tama na para satin. At para sakin higit pa yun sa sapat.
Patawarin mo ko. Sa pagtaksil sayo, sa lahat ng katarayan, sumbat at tampong wala sa lugar. Pero ito sinasabi ko sayo, pag nagagalit ka sagad sagaran. Hindi mo alam kung gaano mo ako pinaiiyak dahil sa wala sa lugar na pangaakusa. Hindi ko nalang sinasabi sayo pero pag ako nalang mag-isa umiiyak ako. Alam ko ang kasalanan ko sayo at alam kong nagbago na ako. Pero bakit hindi ka pa din naniniwala..
Nagbago na ako dad. Nagbago ako kasi yung mga akala kong hinahanap ko sa iba eh nasayo pala. Nandito na pala sa harap ko ang tanging bahay na kailangan ko sa buhay at magpapakumpleto sakin. Eto na ang lalaking tumanggap ng lahat ng aspeto ni Chesca, mula sa sitwasyon ng pamilya, hanggang sa pagpunta sa bahay namin, sa pagsama sakin sa mga tiangge at pagsundo sa kin, sa business ko, lahat. Eto na ang lalaking nagsakripisyo at nagbigay ng lahat para sakin pero hindi ko napansin. Hindi na ngayon.
Iyo ako. Iyo ako habang buhay at sa mga susunod pa. Tulad ng sinabi ko sayo nung isang araw, wala na akong mhihiling pa. Dyan lang ako sa akap mo ako hihimlay.
Mahal kita.
Hindi na nyan kailangan ng paliwanag..
Happy Anniversary,
Ma
Ambilis ng panahon, akalain mo, dalawang taon na tayo? Inakala mo ba nung una na ako yung babaeng magiging girlfriend mo at mamahalin ng lubos? Ako sa totoo lang hindi. Hindi ko akalaing ikaw na pala yon. Hindi ko alam na ang unang kong partner sa ballet eh magiging partner ko sa buhay panghabangbuhay.
Salamat. Salamat sa lahat. Salamat sa pag-alis ng katarayan ko, salamat at tinuruan mo akong maging simpleng babae lang. Pinakita mong wala akong kailangang gawin at hindi ko kailangang magpanggap para mahalin mo ko. At naramdaman ko, na may pera man tayo o wala, masaya parin tayo sa piling ng isa't isa. Yun lang, tama na para satin. At para sakin higit pa yun sa sapat.
Patawarin mo ko. Sa pagtaksil sayo, sa lahat ng katarayan, sumbat at tampong wala sa lugar. Pero ito sinasabi ko sayo, pag nagagalit ka sagad sagaran. Hindi mo alam kung gaano mo ako pinaiiyak dahil sa wala sa lugar na pangaakusa. Hindi ko nalang sinasabi sayo pero pag ako nalang mag-isa umiiyak ako. Alam ko ang kasalanan ko sayo at alam kong nagbago na ako. Pero bakit hindi ka pa din naniniwala..
Nagbago na ako dad. Nagbago ako kasi yung mga akala kong hinahanap ko sa iba eh nasayo pala. Nandito na pala sa harap ko ang tanging bahay na kailangan ko sa buhay at magpapakumpleto sakin. Eto na ang lalaking tumanggap ng lahat ng aspeto ni Chesca, mula sa sitwasyon ng pamilya, hanggang sa pagpunta sa bahay namin, sa pagsama sakin sa mga tiangge at pagsundo sa kin, sa business ko, lahat. Eto na ang lalaking nagsakripisyo at nagbigay ng lahat para sakin pero hindi ko napansin. Hindi na ngayon.
Iyo ako. Iyo ako habang buhay at sa mga susunod pa. Tulad ng sinabi ko sayo nung isang araw, wala na akong mhihiling pa. Dyan lang ako sa akap mo ako hihimlay.
Mahal kita.
Hindi na nyan kailangan ng paliwanag..
Happy Anniversary,
Ma
Posted by familiaignacio on April 1, 2005 at 12:12 AM in HAPPY ANNIVERSARY as a stickied, favorite post | do a pirouette.
"When two people love each other, REALLY love each other, when do they come to the point when enough is enough? NEVER." 
posted on March 27th, 2005 at 08:06 AM